من از همین پیاده رو گذشته اند و اینک به ابدیت پیوسته اند.

در آغوش مادر یا دست در دست محبوب گریان و خندان...

ناگهان دلم میگیرد من نیز از همین پیاده رو میگذرم و پس از

من دیگری همین فکر به ذهنش خطور می کند که چه کسانی...

بی صبرانه به انتظار عوض کردن تایر ماشین هستم که پنچر شده...

نه از آنجا که آمده ام دل خوشی دارم نه به آنجا که می روم امیدواری دارم...

پس چرا هنوز بی صبرانه انتظار رفتن را میکشم؟

به کجا چنین شتابان گون از نسیم پرسید؟

غصه نخور مسافر اینجا با هم غریبیم از دیدن نور ماه یه عمره بی نصیبیم

فرقی نداره بیتو بهارمون به پاییز نمیبینی که شعرام همه شدن غم انگیز؟

غصه نخور مسافر اونجا هوا که بد نیست اینجا ولی آسمون باریدنم بلد نیست

غصه نخور مسافر فدای قلب تنگت فدای برق ناز اون چشای قشنگت

غصه نخور مسافر بازم میای به زودی مارو بگو چه کردیم از وقتی تو نبودی

غصه نخور مسافر غصه اثر نداره از دل تو میدونم هیچکی خبر نداره

غصه نخور مسافر از اولش هم قرار نبود که اون عشقت بمونه

غصه نخور مسافر عشق تو تنها میمونه ‌, تو هم تنها ميموني

غصه نخور مسافر تو خود آسمونی در آرزوی روزی که بیای و بمونی...

سعی می کنم سر کار برم

و با دوستام می خندم

اما نمی تونم جلوی خودمو بگیرم که بهت فکر نکنم

من با خودم فکر می کنم چگونه؟

با خودم فکر می کنم چرا؟

و با خودم فکر می کنم که کجا اند

روزهای اولی که تو رو توی گم شده هام پیدا کردم

حال بازم تنها شدم

و آه ای عشق من ، من تا ابد ادامه خواهم داد

جست و جو برای عشقی که خیلی دور به نظر می رسه

تا تورو در آغوشم بگیرم

تا بهت قول بدم عشق من

تا از ته دل بهت بگم

تو همه ی چیزی هستی که بهش فکر می کنم

ای مردمان که مامور دفن من هستید مرا در تابوت سیاهی بگذارید تا همه بدانند هر چه سیه بختی بود کشیده ام .

 آنگاه دستهایم را بیرون بگذارید تا مردمان کور دل ببینند که چیزی همراه نمی برم .

 آنگاه چشمهایم را باز بگذارید تا همه بدانند که همیشه عاشق و چشم به راه بودم و در آخر صلیبی از یخ درست کرده و بر سر مزارم بگذارید تا در اولین طلوع خورشید به جای یارم برایم گریه کند .

چرا هروقت تصمیمی هست که مثل همه باشم مثل همه زندگیکنم یه حسی نمیزاره ،  وجودمو تسخیر کرده و نمیزاره به جز دستور اون چیزه دیگه ای انجام بدم ، کاری کنم ، خودمو نجات بدم ، من میخوام زندگی کنم ، من نمیخواه به کسی حسی داشته باشم ، نمیخوام مثل یه آدم خطاکار زندانی باشم

چرا هر وقت تصمیم میگیرم که بدون تو باشم این خواب های لعنتی ولم نمیکنن ، چرا مثل بختک چسبیدن بهم ، چرا راهی بهم نشون نمیدی ، هی خدا با تو ام ، چرا کاری نمیکنی ، خیلی داری حال میکنی منو میبینی نه ؟ چرا نمیزاری کاری کنم چرا کاری واسم نمیکنی ، من میخوام بدون عشق بمونم آخه این چه عشقیه ، عشقی که آدم تنها باشه به درد چه چیزی میخوره ، عشقی که پدربزرگ آدمو هم در بیاره به چه دردی میخوره ؟ ، من میخوام آزاد باشم ، میخوام شاد باشم ، نمیخوام به چیزی فکر کنم

میخوام مثل تو چیزی واسم مهم نباشه

امیدوارم که زنده نمونم زیاد

امیدوارم که آخرایه عمرم باشه

زنده موندن زجر کشیدن بهتر از زنده نموندن نیست؟

نظرت چیه ؟

پس بزار بمیرم ، منو ببر از اینجا

درد تنهایی رو نمیخوام

تنهایی رو دوست دارم اما زجر کشیدن رو نمیخوام

امیدوارم که مثل خودم بعد من هیچکی به عشقش نرسه

عشقی که یطرفه باشه مثل جاده ای که فقط میتونی بری

پس من میرم ، میرم ، میمیرم

هيچ گاه فاصله ها حريف خاطرات نميشن

بايد بگیم تنها فاصله ها هستن كه حريف خاطراتن  و هميشه عاشق تنها ميمونه با خاطراتش

می خوام  اینجوری نمیرم              بیا با تو جون میگیرم

باز دوباره عکس تو تودستامه        دلخوشی های این دله خستمه

کاش بدونی من چه دلتنگتم            ای کاش فکر من باشی نازنینم یکم

بی تو روزام رنگ شب شد           بی تو قلبم جون به لب شد

می خوام اینجا اینجور نمیرم          بیا با تو جون میگیرم